"De Vader is grappig, ontroerend, en toch confronterend."

Wo 01 maart 2017

Bij een stuk als dit heb ik het gevoel dat ik erg moet uitkijken met wat ik schrijf. Ik wil namelijk niet verkeerd omschrijven wat een groep toegewijde acteurs en theatermakers zo bijzonder heeft neergezet, maar ik ga mijn best doen.

De ‘ouder-kind’ relatie is een populair onderwerp onder theatermakers. Met name het aftakelen van de ouder, en het onbegrip van het kind worden vaak gebruikt voor ontroerende, herkenbare stukken. Zo ging ik voor Flint al naar Vaders en Zonen, waarbij een vergelijkbaar onderwerp wordt aangesneden. In 2015, voor ik blogs schreef over voorstellingen, ging ik naar ‘Vader’ van Peeping Tom. Een heftig stuk, eigenlijk over exact hetzelfde onderwerp als ‘De Vader’, waar ik nu ben geweest. Dat was destijds in Amsterdam, en was best een beetje heftig. Ik verliet het theater met een steen in m’n maag en hoewel het een ‘mooi’ stuk was, had ik niet het gevoel dat ik even een avondje uit was geweest.

De trailer van ‘De Vader’ gaf mij gelukkig al meer het gevoel dat ik gewoon een fijne avond toneel zou beleven, en bevestigde mijn hoop dat het stuk niet zou lijken op ‘Vader’. Ik besloot mijn ouders mee te nemen, die naar mijn vermoeden waarschijnlijk beter in de doelgroep zouden passen dan ik.

Mijn voorgevoel bleek te kloppen, en dit stuk staat lijnrecht tegenover de voorstelling die ik in 2015 zag. De Vader is grappig, ontroerend, en toch confronterend. Hoewel mijn ouders en ik bekend zijn met een Alzheimer patiënt en de achteruitgang van iemand met dementie van dichtbij mee maken, was het geen voorstelling waar we een naar gevoel van kregen. Het is een mooie manier om te zien, en te leren begrijpen hoe verwarrend en pijnlijk deze ziekte is. Het wordt luchtig gebracht, en toch word je aan het denken gezet.

Ken jij ook iemand met Alzheimer, wordt jouw geliefde met dementie niet begrepen? Deze voorstelling laat op mooie, subtiele wijze zien, hoe het kan zijn. Je raakt zelf in de war: ‘Daar stond toch een stoel?’, ‘waar is die andere dochter nu gebleven, of is dit toch dezelfde?’

Heel mooi, bijzonder en toegankelijk voor zowel mij als mijn ouders, en de rest van het gemêleerde publiek. Wij gingen naar een van de eerste try-outs, en er werd nog druk geschreven door theatermakers in de zaal. Ik vraag me oprecht af wat hier nog aan te verbeteren valt, misschien ga ik zelfs nog wel een tweede keer!

Vrijdag 3 februari is deze voorstelling te zien in Flint.

Actueel

Winkelmandje

U heeft geen voorstellingen in uw winkelmandje.

Er is iets misgegaan met het laden van dit evenement. Probeer het later nogmaals.